Lectio Divina

Praktykę czytania i rozważania Biblii przyjął sam Chrystus, Jego Apostołowie, uczniowie i oczywiście Najświętsza Maryja Panna, jako że wszyscy oni wzrastali w kulturze i duchowości żydowskiej. Matka Jezusa zachowywała wszystkie wspomnienia, sprawy i słowa oraz rozważała je w swoim sercu (por. Łk 2, 19; 2, 51). Maryja wprowadza nowy akcent w medytacji biblijnej – „zachowanie w sercu”: ukrywanie Bożego Słowa w głębi duszy, rozmyślanie nad jego znaczeniem i oczekiwanie na jego ostateczne spełnienie.

W Nowym Testamencie jednak medytacja Słowa stała się bardziej wewnętrzna, uduchowiona w Chrystusie. Chrześcijanie odcięli się od faryzejskiego sposobu medytowania Pisma. Widzimy to jasno w życiu uczniów Jezusa. Medytacja ta skierowana jest na poznawanie, rozumienie, odczuwanie i smakowanie Słowa w Chrystusie, z Chrystusem i przez Chrystusa.

U Ojców Pustyni i wielu mnichów Wschodu medytacja była powtarzaniem słów Pisma podczas pracy lub innych codziennych czynności, Lectio divina zaś była osobistym, duchowym czytaniem Biblii. W jej trakcie wyuczano się na pamięć tekstów Pisma. Wraz z modlitwą i pracą (ora et labora), stanowiącą esencje życia mnichów, współbrzmiała meditatio i lectio. Dopiero współistnienie tych czterech elementów jednocześnie umożliwiało nieustanną modlitwę, która jest celem życia na ziemi. Tak więc „módl się, pracuj, czytaj i medytuj” stanowiły pełnię. Nieustanna modlitwa znajdowała oparcie w czytaniu, czytanie znajdowało kontynuację w ciągu dnia w medytacji, a praca miała zawsze towarzystwo medytacji.

I.  Lectio: (lektura): CO MÓWI TEKST?

  • Znajdź sobie miejsce, które pomoże Ci wyciszyć się zewnętrznie i wewnętrznie.
  • Czytaj wybrany tekst słowa Bożego powoli i półgłosem. Takie czytanie pomaga uczestniczyć w lekturze całym ciałem i ułatwia zapamiętywanie.
  • Staraj się czytać tekst całym sobą: całym umysłem, sercem i wolą.
    • Ucałuj Pismo Święte z miłością i adoracją.

II. Meditatio: (medytacja): CO MÓWI DO MNIE?

  • Rozpocznij lekturę cichym głosem.
  • Powtarzaj słowo lub zdanie, które przykuwa twoją uwagę – nasycaj się nim.
  • Szukaj wyjaśnienia Pisma przez Pismo – tzn. powiąż słowo lub zdanie z jakimś innym słowem Pisma, które przychodzi ci na myśl.
  • Wypisz słowa, które dzisiaj najbardziej do ciebie przemówiły. Umieść je na widocznym miejscu jako „drogocenny klejnot dnia”. Podkreśl „słowa-klucze”. Skonfrontuj się z tymi słowami..

 

III. Oratio: (modlitwa)

  • Uwielbiaj Boga i dziękuj Mu za to Kim jest w twoim życiu.
  • Przywołaj na pamięć co Bóg uczynił w historii twojego życia.
  • Błagaj Go, proś, wołaj, wyrażaj swoje cierpienie.
  • Możesz tak się modlić w każdej chwili, w wybranym czasie, podczas Eucharystii i Liturgii Słowa, różańca…

IV. Contemplatio:

  • Staraj się milczeć i pozostawać w bezruchu, w skupieniu.
  • Otwórz się na łaskę kontemplacji, czyli bądź z Bogiem tam gdzie On przebywa.
  • Trwaj w doświadczeniu oczekiwania i spojrzenia. Najważniejsze jest przebywanie w głębokiej więzi z Nim samym.
  • Staraj się patrzeć Jego oczyma na siebie, na drugich, na wydarzenia i pozwól, aby wszystko przenikała Jego łaska. Kiedy zaczniesz widzieć z perspektywy Boga, wtedy zaznasz pokoju.

V. ACTIO (działanie): Słowo powinno stać się życiem! Gdzie? W moich myślach, słowach, wyborach dnia dzisiejszego!

Opracowała: Emilia Bystrzyńska na podstawie: http://irekpot.republika.pl/modlitwa/jan/ewan1.htm



Zostaw komentarz